برای هم خاطره همیشگیم سودابه

اصلا نمیتونم این حال خودمو قایم کنم و بهتر دیدم بیام بنویسمش تا ی کم اروم شم:

از اینکه نی نی سوداب فردا مشخص میشه لبریز اشتیاقم

هنوز هم حس میکنم نی نی دخمل مخمله.البته بگم هیچی جز سلامتیش برام مهم نیست.

باورتون میشه واسه خواهرم این حالو نداشتم؟؟

نه اینکه واسم مهم نبودا نه ولی اینقدر لحظه شماری نمیکردم.

شاید واسه این باشه که سوداب به من از خواهرم هم نزدیکتره.اونقدر در حقم خوبی کرده که هیچ وقت نمیتونم فراموشش کنم.ما اونقدر روزای خوب و لحظه های خوبی با هم داشتیم که یاداوریش فقط لبامو پر از خنده و چشامو لبریز اشکای دلتنگی میکنه.

من و سوداب تو دانشگاه با هم اشنا شدیم اون اوایل انقدر ازش بدم میومد

هیچوقت هیچوقت فکر نمیکردم اینقدر واسم عزیز شه.

کم کم من و اون شدیم همراه و همپا .یعنی هرجایی میخواستیم بریم با هم بود سلیقه هامون و فکرامون خیلی به هم نزدیک بود.

من از چالوس واسه دانشگاه اومدم امل و خونه مامانیم بودم روزهای دانشجوییم.واسه منی که از خونواده دور بودم سوداب شد همه چی از همه بهم نزدیکتر و دلسوزتر.سوداب ممنونتم واسه همه همراهیات.

رابطه من و خواهرم همیشه پر از دعوا بود

و همیشه بحث توش بود

حتی حالا که ازدواج کردیم ولی نمیدونم چرا تو رابطه من و سوداب از این خبرا نبود و نیست(گوش شیطون کر چشم بد هم به تخته)

من فقط منتظرم بیام امل واسه زندگی که احتمالا تا چند ماه دیگه این اتفاق میفته و دوباره ما بهم خیلی نزدیک میشیم.

عزیزم امیدوارم در اینده هم روابط ما و شوهرا و بچه هامون خیلی گرم و صمیمی ادامه پیدا کنه.

عاشقتم دوستم خواهرم هم خاطره قدیمی و صمیمی من.